Zavičajni muzej – zamak Belimarković

zamak-belimarkovic-vrnjacka-banja

Кada je osamdesetih godina devetnaestog veka namesnik maloletnog kraljevića Aleksandra Obrenovića, Jovan Belimarković, odlučio da u Vrnjačkoj Banji podigne sebi vilu, to je označilo početak snažnog razvojnog procesa koji je zahvatio ovo lečilište. On je za sebe izgradio letnjikovac u romantičarskom stilu, a po idejnom rešenju njegovog sestrića, građevinskog inžinjera Pavla Denića. Vila je sagrađena na padini iznad Toplog izvora, a radove je nadgledao austrijski inženjer Franc Vinter. Veći deo radova na izgradnji završen je 1889. godine. Nakon što je bio otkupljen od Belimarkovićevih naslednika 1968., zamak je proglašen za kulturno dobro od velikog značaja za Republiku Srbiju. U njemu je danas smešten Zavičajni muzej kompleksnog tipa, i odnosi se na prostor Vrnjačke Banje i okoline, sa arheološkom, etnografskom, istorijskom i prirodnjačkom postavkom, kao i zbirkom fotografija. Stalnu postavku čine tri izložbe : „ Ladarište – praistorija Vrnjaca “, „ Etnografsko nasleđe Vrnjačke Banje “ i „ Spomen soba đenerala Belimarkovića “. Deo zamka je i sezonska postavka „ Umetnička zbirka Zamka kulture “ u kojoj je predstavljen bogat fond srpske grafike, slika i skulptura iz druge polovine dvadesetog veka.